باید و نبایدهایی برای معلمان و والدین ، 2 راه چاره برای کاهش اضطراب دانش آموزان
به گزارش وبلاگ سروری کیا، بعد از تقریبا 2سال دوری دانش آموزان از مدرسه و آموزش تماشا در فضایی کاملا غیرحضوری تا نیمه حضوری، معلمان سال تحصیلی جاری را در مواجهه با دانش آموزان، به شکل متفاوت تری شروع خواهند کرد؛ در این مدت شاید ارتباط اولیای مدرسه و والدین دانش آموزان به مقدار کافی نبوده؛ نکته ای که نباید مغفول بماند.
![باید و نبایدهایی برای معلمان و والدین ، 2 راهکار برای کاهش باید و نبایدهایی برای معلمان و والدین ، 2 راه چاره برای کاهش اضطراب دانش آموزان](https://sorourikia.gigablog.ir/upload/2022/10/01/97e0d31fce1e5d5-40fae1c83dc-8fda333ca3a6144.jpg)
به گزارش وبلاگ سروری کیا، بعد از تقریبا 2سال دوری دانش آموزان از مدرسه و آموزش تماشا در فضایی کاملا غیرحضوری تا نیمه حضوری، معلمان سال تحصیلی جاری را در روبروه با دانش آموزان، به شکل متفاوت تری شروع خواهند کرد. آنها باید 2 سال شرایط حاکم بر دانش آموزان و خانواده ها را به خوبی مدنظر قرار دهند. یکی از برترین اقدامات چه حالا و بعد از شروع 2 سال دوری و چه در دیگرزمان ها، دیدار و گفت وگوی خصوصی معلم با والدین تک تک دانش آموزان است.
معلمان در این دیدار ها که بهتر است پیش از شروع سال تحصیلی انجام گردد با خلقیات و خصوصیات دانش آموز، شرایط خانوادگی، مسائل و آسیب های احتمالی تأثیرگذار بر دانش آموز در گذشته و... آشنا خواهند شد. روبروه با دانش آموزانی که بعد از مدت کوتاهی تحصیل حضوری، با وقفه ای 2 ساله روبرو شده یا دانش آموزان پایه دوم ابتدایی که سال جاری برای نخستین بار قرار است حضور تمام وقت را تجربه نمایند، با نگرانی ها و اضطراب هایی همراه است که با همکاری والدین و کادر مدرسه به مرور از بین خواهد رفت.
یکی از این راه چارهها که معلمان به خصوص برای دانش آموزان کوچک تر می توانند استفاده نمایند، پرس و جو کردن از علاقه مندی های آنان از والدین است بدون آنکه دانش آموز متوجه این پرس و جو گردد. دیگر آنکه کتاب یا قصه ای مشترک در خصوص ورود به مدرسه به خانواده ها معرفی شده تا قبل از شروع سال تحصیلی برای فرزندشان بخوانند و معلم نیز در روزهای شروعین مدرسه از همان داستان و شخصیت ها و مسایل شان درکلاس گفت وگو کند.
این دو راه چاره، نقش بسیار مثبت و مؤثری در نزدیک شدن دانش آموز به معلم و ایجاد حس امنیت، اعتماد داشته و کاهش اضطراب کودک را در پی دارد. معلمان در سال تحصیلی تازه با دانش آموزانی روبروند که زمان طولانی در خانه مانده اند و اگر از رشد علمی خوبی در این مدت برخوردار بوده اند، از منظر رشد اجتماعی و مسئولیت پذیری دچار عقب افتادگی شده اند، پس ضروری است در این شرایط قوانین مدرسه به مرور برای آنها بازگو گردد.
از طرفی 2 سال دوری از گروه همسالان، عطش زیادی در آنها برای ارتباط با دوستان و گفت و شنود ایجاد نموده، در این شرایط معلمان باید اجازه دهند این احتیاج طبیعی به خوبی در مدرسه رفع شده و دانش آموزان زمان کافی برای تعامل داشته باشند. بعلاوه برای دانش آموزان کم سن و سال تر می توان از روش های متفاوت تدریس مانند قصه گویی، اجرای نمایش، خارج کردن کلاس از شرایط کلاسیک و پشت میزنشینی و... بهره مند شد اگر معلمان تمام زمان کلاس را با جدیت به تدریس اختصاص داده و نگران عقب افتادن از بودجه بندی باشند، چنین فضایی را نمی توانند در اختیار دانش آموزان قرار دهند و قطعا اتفاقات مثبتی رخ نخواهد داد؛
یکی از پیامدهای این بی توجهی آن است که انباشتگی احتیاج دانش آموزان برای تعامل و گفت و شنود سازنده با گروه همسالان، موجب بروز بازیگوشی هایی خواهد شد که به مرور روند تدریس و آموزش را دچار خدشه خواهد نمود.
*محمد عزیزی، کارشناس امور آموزشی
- چرا بچه ها دروغ می گویند؟ | مرز خیال و واقعیت از چه سنی قابل تشخیص است؟ | راه چاره روبروه با دروغگویی بچه ها